تصویری از فرهنگیان بسیجی خوروبیابانک...


هفتـــــــــــــــــــه بسیــــــــــــــــــــــــــــــــــج گرامــــــــی بـــــــــــــــــــــــــاد

ایستاده از راست:طالبی-محمدایزدی-حسنقلی زرگر-محمدایرجی-محمدحسن نقوی-محمدخسروی-ناصروهاب-محمدکلانتری-محمدآزادی-علی اصغرعلیخانی-علی طاهری-مجتبی دایی

ردیف دوم نشسته از راست:زنده یاد حسین زمانی-عباس زمانی- زنده یاد جعفـر خــالو- مهدی مهدوی

ردیف سوم نشسته از راست:علی اکبرمقیمی-نعمت ا...فیروزی-احمد فیروزی

...به زودی....


به زودی کتاب : "از خور و روزگاران" که به مسایل تاریخی و گذشته های خور و روزگاران کهن پرداخته است در اختیار علاقمندان قرار میگیرد.شادروان "طغرا یغمایی" نویسنده کتاب میباشد.

آش داوات.....

موسم بارندگی در ناحیه خوروبیابانک معمولأ از آذرماه تا نوروز است ...اما اگر از آذر تا نیمه بهمن ماه باران نبارد، برای باریدن باران آشی می پزند که به آن داوات می گویند.برای پختن داوات ابتدا از افراد و خانه ها گندم ،برنج، حبوبات، گوشت و...جمع آوری میکنندو در میدانی یا حسینیه دیگ های بزرگ را بر اجاق میگذارند.پس از پخت داوات اهالی به محل پخت مراجعه و از داوات میخورند و به خانه ها میبرند و برای باریدن باران دعا میکنندو این کار با ایمان و عقیده ای متین وصفای قلب انجام میگیرد.

ناگفته نماندمتأسفانه این رسم وسنت پسندیده سالهاست به دست فراموشی سپرده شده است.

عکسی از ایـــــــام دور...

تجدید خاطره با دانش آموزان دبستان سینا خور (1345 شمسی)

  

  ردیف بالا از راست:

محمد عظیمی(عباس تقی)،مهدی وهاب(علی ملاعباس)،سیدمحمد حسینی(بازنسته تربیت بدنی)،سیدکرامت فاطمی،مرحوم خسرو امراللهی،عباسعلی طاهری،مجتبی یوسفی،حبیب اله عظیمی

ردیف دوم از راست:

سید مرتضی آل داود(عضو شورا شهر)،شهید علیرضاخسروی،محمد غلامرضایی(مصطفی جعفر)،مرتضی زمانی(رضاخان)،علی غلامرضایی(عبدالحسین)،محمد دهقان (فتحعلی)،سید محمد آل داود(برادرسید رضا مکانیک)،

ردیف سوم نشسته از راست:

ناصرغلامرضایی(ابراهیم آقاحسین)،حسن رفیعی(علی اکبر)،سید محمد امین موسوی(سیدآقا)                    نفر ایستاده: شادروان علی اکبر وکیلی،معلم دبستان سینا خور


با سپاس ویژه از آقای مهدی دائی در معرفی افراد.

اسماعیل هنر جندقی و سید علی محمد باب؟!!!

قبل از اینکه به موضوع مذکور بپردازم لازم است ابتدا هنر جندقی –شاعر – را بشناسیم:

...اسماعیل هنر جندقی فرزند ارشد یغما-شاعر مشهور- در سال 1255 قمری در خـــور ،مرکز ناحیه جندق و بیابانک دیده به جهان گشود.پس از تحصیلات مقدماتی راهی کاشان شد و در آنجا از محضر ملا احمد نراقی _مجتهد معروف_ استفاده ها برد و سرانجام جهت تکمیل تحصیلات و اخذ درجه اجتهاد رهسپار  کربلا و نجف گردید.هنر جندقی پس از طی مراحل و اخذ اجتهاد به زادگاهش خور بازگشت و...  اسمعیل هنر جندقی صاحب دیوان شعر میباشد که در سال 1366 به اهتمام و تصحیح استاد سید علی آل داود به چاپ رسیده است.مراثی و نوحه های او بسیار شیوا و کم نظیر میباشد قصیده مشهور ((نــونیـــه)) وی که در مدح مولا علی ع است جزو اشعار برگزیده زبان و ادبیات فارسی است:    

الا یا مرحبا هشدار تا مستانه بسرایــــم                                                                                         مدیح میر مرحب کش، ثنای شاه خیبـر کَن...

سخن درنعت او ران تا اصم گرددبه آن شنوا                                                                             ثنا بر ذات او کن  تا از آن شیوا شود اَلکــــــن.

اما موضوع هنر و علی محمد باب: زمانی که هنر در کربلا درس میخوانده از جمله همدرسان وی "سید علی محمد باب"-بنیانگذار فرقه بابیه- بوده است ، در سالیان بعد که سید باب ادعای بابیت و امامت نموده و اسمعیل هنر در خور زندگانی را میگذرانده ، سید نامه ای به او نگاشته و وی را با آئین جدید خود دعوت می کند.هنر بعد از دریافت نامه ، دو نامه یکی به گویش "خوری" و دیگری به گویش "فرویگی"_فرخی_ برای سید نوشته و در نامه ای دیگر به زبان فارسی خطاب به سید باب مینویسد که: کسی که ادعای بابیت و امامت دارد بایستی به همه اَلسنه (زبانها) ی موجود در عالم قادر به تکلم و نگارش باشد و اگر تو در ادعای خود صادق هستی دو نامه مرا بخوان و به همان زبانی که نوشته ام پاسخ بده.

خواننده عزیز به نظر شما آیا هُنر پاسخی از سید باب دریافت میکند؟