به بهـــانه چــــاپ دیـــوان اشعـــار روانشـــــاد:"معلـــــــــم خوری"


سرزمین ادب و ادیب پرور خوروبیابانک از ایام دور مهد پرورش ادبا و شعرا و حکما و معلمان و فرهنگیان بنام و مشهور بوده است.و در این مرقومه سخن از شادروان حاج حسینقلی معلم خوری است.وی از قدیمی ترین فرهنگیان و معلمین ولایت بیابانک بود بیش از نیم قرن به مردم این مملکت خصوصاً خور و طبس خدمت کرد.بادبزن و حصیر می بافت تا از فروش آن بتواند مکتب خانه ی خود را اداره کند .در آن زمان که بسیاری از مردم نمی دانستند روزنامه چیست، شاگردان خود را توصیه به جـــمع آوری و نوشتن اخبار روزانه ی ولایت می کرد.خطی زیبا و خوش داشت،دیندار و نیکو ضمیر بود و وارسته و مردمدار.به نونهالان و دانش آموزان عشق می ورزید و حتی در زمان کهنسالی و بازنشستگی از فرزندان این مرز و بوم می خواست خطی بنویسند یا شعری بخوانند و به این ترتیب ایشان را تشویق می نمود .متأسفانه این گونه افراد را کمتر قدر می نهیم!از معلم خوری اشعار بسیار و زیبایی باقی مانده که قسمتی از آن در سال 1335 شمسی تحت عنوان «مناقب الائمه»با مقدمه ی "شهید دکتر علی شریعتی " به چاپ رسیده است.اکنون گوشه ای از این مقدمه را یادآور میشوم  :(( آقای معلم خوری مردی است که یک عمر نسبتاً طولانی را در خدمت به فرهنگ این کشور صرف کرده و در گوشه ی دور افتاده ای از این مملکت به تربیت فرزندان پرداخته است.او اکنون شمع سوخته ای است که با نور خود پیش پای مردان آینده ی سرزمین خویش را روشن کرده و با گرمای خود دل های سوخته ی مکتب حسین (ع) را طراوت بخشیده است .امیدوارم که آقای «خوری» زندگی پاک خود را با موفقیت بگذرانند و در قبال یک عمر زحمت و خدمت به فرهنگ ، پاداش خود را از ممدوح خویش دریافت کنند.)).به یقین معلم خوری پرچمـــدار ادبیا ت شیعه در ولایات مرکزی ایران زمین میباشداز معلم خوری فرزندانی تحصیل کرده یادگار ماندند همچون محمد معلم که روزنامه نگاری کهنه کار بود و آقای عباسعلی معلم که از اولین افرادی است که در دهه ی اول 1310 با مدرک دیپلم معلم شده و اکنون مقیم آمریکاست. لازم به ذکر اینکه در ایام محرم حسینی نوحه های معلم خوری گرما بخش  عزا و ماتم عزاداری امام حسین (ع) میباشد.مطمينآٌ از اشعار بسیار روان و ساده ی و فیلسوفانه ی معلم خوری در همین صفحات خواهید خواند.استاد معلم خوری به سال 1362 چهره در نقاب خاک کشید و در قبرستان خور به خاک سپرده شد.اخیرآ خویشاوند ارجمند جناب آقای مهـــدی دائـــــــی تصمیم به چاپ اشعار کامل "معلــــم خوری"گرفته که با تآئیدات خداوند متعال بزودی این مهم به سرانجام برسد.علی خالو/آذرماه 1390